....hoorde ik op een zondagavond, tegen het einde van Studio Sport, dat Ayrton Senna was overleden. 's Middags had ik zijn ongeluk gezien op het circuit van Imola tijdens de Grand Prix aldaar en al direct bleek de ernst van zijn situatie uit de nietsontziende televisiebeelden. Uren verstreken zonder nieuws en in een tijdperk zonder internet en mobiele telefoons was de informatie beperkt tot de spaarzame TV- en radioberichten. En toen volgde dat bericht uit de categorie 'waar was je, toen....'
Helden , daar zijn er niet zoveel van. Misschien ingegeven door de nuchtere Hollandse volksaard zijn er voor mij heel weinig mensen die die titel verdienen. Ayrton Senna is er één van, en waarom nou precies is moeilijk te definiëren. Met zijn religieuze ideeën had en heb ik niets en de Braziliaan kon zeer onsportief en bijna onmenselijk voor zijn omgeving zijn. Het zullen wellicht zijn onwaarschijnlijke toewijding en ongrijpbare genialiteit zijn.
Onder meer die eigenschappen zorgden er waarschijnlijk voor dat de rechtervoet van God zo populair was over de hele wereld. En nog steeds is, want er zijn talloze fansites en artikelen op internet te vinden over Senna. Merchandise is nog steeds volop te koop, zijn naam leeft voort in een stichting en bij menig Formule 1 race hangen nog steeds spandoeken met Senna als onderwerp. Documentaires worden nog steeds gemaakt, en biografieën nog altijd geschreven.
Logisch ook, want dit fenomeen was een vat vol tegenstrijdigheden. Soms geniaal op het asfalt, soms onbegrijpelijk naïef. Soms arrogant op het stuitende af, soms twijfelend over alles en iedereen. Keihard voor zijn tegenstanders, maar begaan met het lot van kinderen. Vaak beledigend ten opzichte van zijn eeuwige rivaal Alain Prost, zelfs in de tijd dat ze teamgenoten waren. Maar ook de man die op de grid van de GP van Imola, luttele minuten voor zijn fatale ongeluk, via de radio de gestopte Fransman aansprak als 'mijn vriend Alain, die ik mis'.
Was Senna de beste? Nee. Niet als je op een klinische en analytische manier naar zijn prestaties kijkt. Die eer valt te beurt aan Michael Schumacher, die zo ongeveer elk record in de Formule 1 wist te breken en als hij nog mee had gereden had hij er waarschijnlijk nog een aantal kunnen aanscherpen. Schumacher was een exceptioneel talentvolle coureur, die daarnaast -onder andere- de kwaliteit bezat een team volledig naar zijn hand te zetten, een eigenschap die Senna in mindere mate kenmerkte.
Ayrton Senna was wél de grootste. Een begrip dat niet te vangen is in records en statistieken, maar vele autosportliefhebbers zullen instemmend knikken. De rijder die het onmogelijke mogelijk maakte achter het stuur, de prins van de pits, de koning in de regen, de keizer van Monaco. De rijder ook die er vrijwillig voor koos om op een slap koord te balanceren, constant strijdend om de grenzen van zijn kunnen op te zoeken en deze te verleggen.
Die strijd zou hij op 1 mei 1994 verliezen in de Tamburello bocht op het circuit van Imola. The Untouchable bleek tastbaar, om veertien minuten over twee tijdens de Grand Prix nabij het staatje San Marino. Ayrton Senna da Silva werd 34 jaar en was het laatste dodelijke slachtoffer in de Formule 1. Regelmatig leggen fans nog een bosje bloemen in de inmiddels verlegde bocht neer.
2 opmerkingen:
Amen, Kan hier niks meer bij verzinnen. Mooi geschreven
Briko
Laten we ook niet vergeten wat er die GP ook nog gebeurde tijdens de kwalificatie.
Ronald Ratzenberger verongelukt
Roland Ratzenberger (Salzburg, 4 juli 1960 - Imola, 30 april 1994) Oostenrijk.
Roland The Rat Ratzenberger debuteerde in 1994 in de Formule 1, na onder andere aan de Japanse Formule 3000 te hebben deelgenomen. Hij tekende voor vijf races bij het team van Simtek. Na zich niet te hebben gekwalificeerd voor de eerste race van het seizoen en in de tweede race op de laatste plaats te zijn geëindigd, verongelukte hij tijdens de kwalificatie voor de Grote Prijs van San Marino op het Italiaanse circuit van Imola. Na het afbreken van een deel van de voorvleugel, boorde zijn wagen zich met hoge snelheid in een betonnen muur, waarbij Ratzenberger zijn nek brak. Hij was op slag dood.
De dood van Ratzenberger was het eerste fatale ongeluk in de Formule 1 sinds 1986 (Elio de Angelis). De Grote Prijs van San Marino van 1994 is achteraf een van de meest rampzalige raceweekenden in de autosportgeschiedenis geweest. Bij trainingsritten op vrijdag crashte de Braziliaan Rubens Barrichello zeer zwaar voor de volgers van dit blog hier heb ik al eerder over bericht incl filmpje. Samen met het fatale ongeluk van Ayrton Senna, een dag later tijdens de race op hetzelfde circuit, zorgde het ongeluk van Ratzenberger voor een omwenteling in de veiligheidsmaatregelen in de Formule 1, waaronder de invoering van het sinds 2003 verplicht gestelde HANS system. Ayrton Senna was overigens de enige coureur van het veld die op de plek waar Roland Ratzenberger om het leven kwam, poolshoogte kwam nemen voor de veiligheidsmaatregelen op dat baanstuk.
Hakepake.
Een reactie posten