De karavaan is onderweg

Langzaam maar zeker slaat de Dakar-koorts weer een beetje toe. Velen zullen bij het horen van 'Dakar' denken aan het onmogelijke duinzand, de uitgebrande autowrakken, de privécoureurs die diep in de nacht binnenkomen en pas na een urenlange reparatie hun slaapzak kunnen opzoeken, en de TwinTurbo DAF die Jan de Rooij, met een sjekkie in de mondhoek en 200+ op de teller, over de onmetelijke zandvlaktes wist te sturen. Heroïsche beelden, waar le Dakar al ruim dertig jaar garant voor staat.

Vorig jaar vond de rally geen doorgang, vanwege de dreiging van terroristische aanslagen op het Afrikaanse continent. De organisatie heeft besloten dit jaar uit te wijken naar Zuid-Amerika, waar de karavaan Chili en Argentinië zal aandoen. Ik moet nog even afwachten of ik daar het echte Dakar-gevoel bij ga krijgen, want de rally hoort wat mij betreft in Afrika thuis. De organisatie claimt een mooi parcours met voldoende zand te hebben ontworpen, al associeer ik Zuid-Amerika toch meer met tropische regenwouden.

Het zal even wennen zijn, maar het oorspronkelijke idee van een rally voor amateurs en avonturiers met de start in Parijs, is natuurlijk al lang verandert door de aanwezigheid van zeer professionele fabrieksteams en de strakke organisatie. Dit neemt niet weg dat de privérijders het evenement toch een heel apart karakter geven, tezamen met de loodzware omstandigheden. Ik zal de rally dus zeker volgen, en misschien weten bijvoorbeeld Hans Stacey en/of de gebroeders Coronel voor Nederlands succes te zorgen.

De voertuigen van de ruim 800 deelnemers zijn na de technische keuring inmiddels verscheept, en over een maand zal de rally in Buenos Aires beginnen. Voor de editie in 2010 wil de organisatie overigens toch weer het Afrikaanse continent aandoen, waarmee de rally weer zijn vertrouwde gezicht zal terugkrijgen. Een mooi vooruitzicht, want als deelnemer is het gewoon verplichte kost rondom het Roze Meer nabij Dakar te rijden, op weg naar een plek in de eindklassering van het laatste grote avontuur.