Het idool van Schumacher

Afgelopen zondag waren we getuige van een voortijdig afgevlagde race waarin slechts halve punten werden uitgedeeld, en zo vaak komt dat niet voor in de Formule 1. Een memorabele wedstrijd derhalve, en ook liefhebbers van de Formule 1 moeten lang nadenken om een vergelijkbare wedstrijd voor de geest te halen. Wat oudere F1 volgers komen dan vaak uit in 1984, toen de Grand Prix van Monaco het toneel was van een voortijdig afgevlagde race, ook hier wegens hevige regenval.

Een race met een bijzonder verhaal. Minder dan halverwege de race klaagde leider Alain Prost tegenover wedstrijdleider Jacky Ickx over de omstandigheden, waarna deze werd afgevlagd. Aangenomen wordt echter, dat Prost vreesde te worden ingehaald door Ayrton Senna, die in een Toleman zijn eerste seizoen reed. Senna liep vanuit tweede positie rap in op Prost en leek op weg naar zijn eerste zege in Monaco, maar de actie van Prost wist dat te voorkomen en de Fransman ging er met de zege vandoor.

Ironisch genoeg kostte dat Prost aan het eind van het seizoen de wereldtitel: omdat Prost voor de overwinning slechts halve punten kreeg, kwam hij aan het einde van het seizoen een half punt tekort om wereldkampioen te worden: de titel ging naar Niki Lauda. Indien Prost na een volledige race achter Senna tweede was geworden in Monaco, had hij zes punten gehad i.p.v. 4,5 punten en daarmee was hij wereldkampioen geworden. Uiteindelijk naaide Prost met zijn laffe actie dus alleen zichzelf een oor aan.

Een mooi verhaal, dat met name onder Senna fans bekend is. Achter dit verhaal schuilt echter nog een ander verhaal, dat veel minder bekend, maar minstens zo interessant en dramatisch is. Het verhaal van een 26-jarige Duitser, die achter Prost en Senna vanaf de 20e startplek was vertrokken en zich in een Tyrell razendsnel een weg naar voren baande. Het blijft gissen of hij zijn eerste F1 zege had kunnen binnenhalen, maar een podiumplek had er zeker ingezeten voor de spectaculair rijdende coureur.

Stefan Bellof vestigde hiermee definitief zijn naam in de Formule 1. Bellof werd gezien als het grootste Duitse autosporttalent van de laatste decennia, en baarde al eerder opzien in de Formule 2, waarin hij zijn eerste twee wedstrijden wist te winnen. Ook wist Bellof, met een op die van Gilles Villeneuve lijkende rijstijl, wereldkampioen in de Sportscars te worden. Zijn Formule 1 carrière begon bij Tyrell, waarvan de uitslagen in de loop van het seizoen werden geschrapt wegens een te laag wagengewicht.

Ook in 1985 reed Bellof nog voor Tyrell, maar de Duitser had reeds een contract van Ferrari op zak. Die vermoedden een groot talent in Bellof, die dus al eerder indruk maakte en nog steeds houder is van het absolute ronderecord op de beruchte Nordschleife (6.11.13, in een groep-C Porsche), die bij veel coureurs als 'de Groene Hel' bekendstond. Een prestatie van formaat, en een indicatie van het grote talent dat Bellof meegekregen had. Een glansrijke loopbaan in de Formule 1 lag in het verschiet.

Het zou anders lopen. Bellof was naast zijn optredens in de Formule 1 in 1985 ook nog actief in de Sportscars, in een tijd dat Formule 1 coureurs zich nog in andere wedstrijden lieten zien. Op 1 september 1985 deed hij voor een privéteam met een Porsche mee in de 1000 km van Spa-Francorchamps in België. In de 77ste ronde, tijdens een poging om leider Jacky Ickx te passeren, kwam op tragische wijze uit wat een aantal insiders al voorspelden: zijn roekeloosheid in de auto zou ooit verkeerd aflopen.

Bellof probeerde Ickx te passeren in waarschijnlijk de mooiste bocht ter wereld: de Eau Rouge. De Duitser probeerde het buitenom, een actie die door veel coureurs als onmogelijk zou worden afgedaan. Deze typering bleek helaas de juiste: Bellof en Ickx raakten elkaar met een snelheid van ruim 250 km/u, waarna beide coureurs de macht over het stuur verloren en Ickx achterwaarts in de toen nog aanwezige muur knalde. Zijn auto vatte vlam, maar de Belg zou zijn Porsche redelijk intact kunnen verlaten.

Dat geluk zou Stefan Bellof niet kennen: zijn auto boorde zich frontaal in de muur. Daarmee kwam op dramatische wijze een einde aan het leven van de veelbelovende coureur, en waar Senna en Prost nog vele successen vierden zal er aan Bellof aanzienlijk minder worden teruggedacht. Zes jaar later zou een andere Duitser zijn debuut in de F1 maken. Uitgerekend op het circuit van Spa, op het circuit waar zijn idool uit zijn jonge jaren verongelukte, begon Michael Schumacher een carrière die Stefan Bellof niet gegeven was.