Nog maar een kilometer of 3000...

Inmiddels zitten we al weer in de tweede week van Le Dakar, de monsterrally die dit jaar net als vorig jaar Argentinië en Chili doorkruist. Net als voorgaande jaren is ook deze editie weer erg zwaar en zijn de beelden weer erg fraai, al zorgde een ongeluk al tijdens de eerste etappe voor een dodelijk slachtoffer onder de toeschouwers en vielen er ook de nodige deelnemers met meer of minder serieuze verwondingen te betreuren. Tragisch, maar - helaas - onlosmakelijk verbonden met het laatste grote avontuur.

Inmiddels lijkt het podium bij de auto's volledig door Volkswagen te worden bezet door respectievelijk Sainz, Al-Attiyah en Miller. De drie rijders staan echter nog binnen een half uur van elkaar, wat bij het (vermeende) uitblijven van teamorders nog een leuk slot kan opleveren. Peterhansel rijdt erg sterk, maar de BMW rijder is door pech kansloos voor de eindoverwinning en ook publieksfavoriet Gordon en winnaar van de 2009-editie De Villiers vormen door mechanische problemen in de eerste week geen bedreiging meer.

Bij de motoren lijkt Despres op redelijk eenvoudige wijze op de zege af te stevenen. De Fransman rijdt sterk, waarbij zijn tegenstrevers steken lieten vallen of getroffen werden door technisch malheur. De eveneens sterk rijdende Coma moest een tijdstraf van zes uur incasseren na het onreglementair verwisselen van een band, waardoor Despres met een voorsprong van bijna 1 1/2 uur op de concurrentie de tweede week van de rally ingaat - een bijna onoverbrugbare achterstand voor zijn tegenstanders.

Bij de trucks leidt de Rus Chagin, die op zijn zoveelste record lijkt af te gaan. De demonstratie van Chagin en zijn landgenoot Kabirov is bijna ontmoedigend voor de concurrentie, die het spoor van de Kamazzen ook dit jaar niet kan volgen. Bij de quads tenslotte (al kunnen deze vierwielers mij niet boeien en vraag ik mij af wie wél) heeft de Argentijn Marcos Patronelli een voorsprong van bijna 2 1/2 uur op zijn broer Alejandro, waarmee de overwinning dus vrijwel zeker bij de familie Patronelli terechtkomt.

En de Nederlanders? Daaronder zaten al een flink aantal uitvallers, zoals onder andere Jurgen van der Goorbergh, Mirjam Pol en Thomas de Bois. Ook gelegenheidstrucker Jan Lammers liep een aantal deuken in de truck en zijn ego op en moest de strijd helaas staken. Wellicht blijft het hier niet bij, zo kampt Tim Coronel met een notoir onbetrouwbare auto en zit hij vaker naast dan ín zijn McRea buggy, wat onder ander al resulteerde in een etappe waar Coronel 28 uur onderweg was alvorens het bivak te bereiken.

Ook motorcoureur Frans Verhoeven (foto) werd al vroeg in de rally getroffen door pech, waardoor een top-10 klassering al snel buiten bereik bleek. Verder ligt trucker Marcel van Vliet achter de ongenaakbare Kamazzen knap op podiumkoers, hangt Henk Knuiman rond de 20e plek, doet zijn collega Hans-Jos Liefhebber het prima en rijden Tonnie van Deijne en Erik van Loon nog steeds mee, al dan niet getroffen door de nodige pech. In totaal zijn er daarmee momenteel nog 23 Nederlandse equipes in de rally actief.

Of die allemaal de finish gaan halen zal de tijd leren, zoals volgende week ook duidelijk zal zijn wie de winnaars zijn in de diverse categorieën. De meeste spanning lijkt hem daarbij in het klassement van de auto's te zitten: de ervaren rallyrijder Carlos Sainz leidt weliswaar het Volkswagen trio, maar de Spanjaard weet van vorig jaar (toen hij enkele dagen voor het einde van de rally in leidende positie crashte en de overwinning in rook opging) dat de Dakar rally pas op de meet beslist is.

Vandaag liep zijn voorsprong op Al-Attiyah terug tot onder de tien minuten, dus het kan nog wel degelijk spannend worden nu Al-Attiyah (nog) niet de gebruikelijke foutjes maakt die hem in voorgaande jaren kenmerkte en teamorders naar verluidt niet worden uitgedeeld door Volkswagen. De op de derde plaats liggende Mark Miller zal ondanks een aantal sterke optredens waarschijnlijk niet voldoende dichtbij kunnen komen. Al weet je dat in Le Dakar natuurlijk nooit helemaal zeker...