Zaterdag 27 september 2008. Fernando Alonso baalt. Zijn Renault heeft er tijdens de tweede kwalificatie sessie de brui aan gegeven met een vijftiende plek op de startgrid tot gevolg. De felbegeerde eerste overwinning van het seizoen voor Renault lijkt tijdens de inaugurale Grand Prix van Singapore een utopie: ook van Alonso's als 16e gekwalificeerde teamgenoot Nelsinho Piquet valt immers - getuige zijn eerdere optredens dit seizoen - niet veel goeds te verwachten. Het lijkt opnieuw een verloren weekend te worden voor het inmiddels voormalige topteam.
Zondag 28 september 2008. Fernando Alonso begint met een afwijkende strategie aan de Grand Prix en duikt al vroeg naar binnen voor een pitstop. Vrij snel daarna verliest zijn teamgenoot Piquet de controle over zijn bolide en crasht met zijn Renault in de betonnen afzetting. De safety-car komt op de baan en dat komt Alonso goed uit: de Spanjaard kan aansluiten bij het veld en als de overige rijders naar binnen moeten rijdt Alonso als een warm mes door de boter naar de voorste regionen. Mede daardoor halen Alonso en Renault - ogenschijnlijk met het nodige geluk - de overwinning binnen.
Al direct na de race worden er de nodige vraagtekens gezet bij de overwinning en de volgende dagen duikt in diverse media het bericht op dat de crash mogelijk door Renault in scène is gezet om Alonso zo aan de overwinning te helpen. Alleen al vanwege de risico's een onwaarschijnlijk scenario, maar toch volgt er in opdracht van de FIA een onderzoek. Het rapport brengt echter geen onregelmatigheden aan het licht en er volgen dan ook geen verdere stappen. Case closed, zo lijkt het.
Zondag 30 augustus 2009. De bom barst alsnog en crashgate is geboren. Het Braziliaanse Globo TV weet te melden dat Nelsinho Piquet, die kort daarvoor door Renault c.q. teambaas Flavio Briatore op straat is gezet, zich bij de FIA heeft gemeld om daar te verklaren dat het inderdaad een bewuste crash was waarvan hoofdingeneur Pat Symonds én Briatore op de hoogte waren. Al snel gaat het balletje rollen en beginnen zich de contouren van het grootste schandaal in de Formule 1 historie - opzettelijk een potentieel levensgevaarlijk ongeluk in scène zetten - af te tekenen. De FIA stelt de betrokkenen zeer forse straffen in het vooruitzicht.
Zondag 16 mei 2010. Minder dan twee jaar na één van de grootste schandalen in de sportgeschiedenis - en minder dan acht maanden na de uitspraak - kan Pat Symonds binnenkort weer in de Formule 1 werken, bereidt Nelsinho Piquet zich in alle rust voor op zijn volgende wedstrijd in Amerika, staat het Renault team op het podium in Monaco met champagne te spuiten en laat Flavio Briatore zich samen met zijn goede vriend Bernie Ecclestone uitgebreid fêteren op een jacht in datzelfde Monaco. Zo ziet gerechtigheid er kennelijk uit, en dan denk ik toch: hier klopt iets niet.
Daarnaast kent crashgate nog genoeg losse eindjes: wie was bijvoorbeeld de belangrijke getuige 'Mister X' ? Waarom voerde de FIA in eerste instantie een halfbakken onderzoek uit? En waarom beloofde de FIA nadat men deels was teruggefloten door een Franse rechter nieuwe stappen, maar schikte men de boel vervolgens? Wie lekte vrijwel het volledige tweede onderzoek naar de media? En waarom? En de belangrijkste vraag: wie is er nu eigenlijk met het voorstel om de auto in de muur te zetten op de proppen gekomen?
Fotograaf (o.a.) Frits van Eldik stelde al eens op zijn weblog dat een groot deel van het aanwezige journaille al meteen na de race vermoedde dat er iets niet pluis was. Ik meen dat Autosport er melding van maakte maar veel meer werd er eigenlijk niet over geschreven. Terwijl ik me voor zou kunnen stellen dat je wel de nodige vragen zou kunnen stellen, zoals het bovenstaande bewijst. Niets van dat alles, en momenteel lijkt crashgate volledig begraven. Geen verder onderzoek, geen boeken, geen documentaires, niets.
Dat roept bij mij de vraag op waarom vrijwel niemand daar dan iets mee deed of doet. Niet interessant? Als dit schandaal al niet interessant is als journalist, wat dan wel? Moet ik dan pessimistisch veronderstellen dat de kwaliteit ontbreekt (waar ik beslist niet over kan en wil oordelen)? Of neemt het cynisme de overhand en moet ik aannemen dat een uitnodiging voor het volgende feestje van Renault belangrijker is dan journalistiek? Of is het gewoon nuchter bekeken verstandig de Formule 1, wellicht toch een (indirecte) broodheer, niet te veel te beschadigen?
Het zal Briatore en Ecclestone een zorg zijn geweest, op het fraaie jacht in de haven van Monaco. Het valt niet uit te sluiten dat ze onder het genot van een goed glas wijn uit de privécollectie van Vijay Mallya nog eens hebben gesproken over crashgate. Waarbij de hoogbejaarde supremo een glimlach waarschijnlijk niet heeft kunnen onderdrukken: zijn Formule 1 is immers redelijk ongeschonden uit het schandaal gekomen. En waarbij Briatore blij zal zijn geweest om binnenkort weer over de paddock te kunnen flaneren in de wetenschap dat er, nog geen twee jaar na crashgate, helemaal geen haan meer naar zal kraaien. Case closed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten