Retourtje Beijing

Op de vaderlandse voetbalvelden viel PSV dit weekend wegens interland verplichtingen van een aantal spelers niet te bewonderen, maar aan de andere kant van deze aardkloot kwam PSV wel degelijk in actie. En wel in de Superleague Formula, die op een gloednieuw circuit nabij Beijing acte de présence mocht geven. PSV vertoeft in het klassement in de onderstaande regionen - waar ik als Amsterdammer natuurlijk niet mee kan zitten - en ik besloot dit weekend eens te volgen hoe ze het er vanaf brachten.

Op voorhand bleek al dat de trip naar China geen punten op zou leveren. Het ontbrak het nieuwe circuit aan de noodzakelijke FIA licensie (een gedeelte van de baan bleek te smal) en dus konden de races alleen plaatsvinden als Chinees evenement. Het te verdienen prijzengeld zou echter wel worden uitgekeerd en dus ging men vrijdag gewoon van start. Voor zover mogelijk tenminste: de tweede vrije training werd uitgesteld omdat er her en der verspreid wat kerbstones loslieten.

Uiteindelijk werd deze toch verreden, al moest men eerst nog even een mogelijke staking onder de rijders wegens beloofde betalingen in de kiem smoren. Nadat deze plooi werd gladgestreken ging men op zaterdag dan ook de kwalificatie in, waarbij Earl Bamber - o.a. bekend uit de A1 GP - namens PSV de honneurs waarnam. Overigens voor het eerst (de vorige race reed hij nog voor FC Porto) maar aan nieuwe namen is men bij PSV wel gewend: Bamber is dit jaar al de vierde coureur (!) die voor het team uitkomt.

Op dat moment had ik al af moeten haken. De reden waarom ik zelden over de Superleague Formula schrijf is dat deze klasse vroeg of laat hetzelfde lot wacht als de A1 GP serie, die dit jaar op de fles ging. In grote lijnen maakt men dezelfde fouten waarbij alleen het concept iets verschilt (landen of voetbalclubs) en ook hier zal de bodem van de schatkist ooit in zicht komen. Voor zover dat, gezien de bijna-staking van de coureurs afgelopen weekend, nog niet het geval is.

Zonde van de tijd dus, maar aangezien er een handvol Nederlandse rijders mee ging strijden hield ik de serie dit weekend toch met een schuin oog in de gaten. Earl Bamber bleek tijdens de kwalificatie (met voorrondes, shoot-outs en meer onbegrijpelijke regels) de langzaamste deelnemer. Dat betekende dat PSV onderaan bungelde en aangezien er geen beter vermaak is dan leedvermaak wachtte ik de uitslag van de eerste race natuurlijk in spanning af.

Nadat opnieuw een staking moest worden afgewend - dit keer vanwege de onveilige situatie op het circuit - behaalde Bamber daarin een zesde plaats. Keurig, al is Bamber natuurlijk beslist geen slechte coureur. Dat leverde hem in ieder een mooie startpositie op voor de tweede race; in de SLF wordt immers met een reverse grid regel gewerkt. Commercieel best uit te leggen maar sportief een draak, al is de SLF zeker niet de enige klasse die zich daar schuldig aan maakt.

In die tweede race leek Bamber zelfs uitzicht te hebben op de zege, toen de leider in de wedstrijd werd verrast door een plotselinge regenbui, spinde en de baan blokkeerde. De wedstrijd werd stilgelegd en het kostje van Bamber leek gekocht, maar de veroorzaker van de rode vlag mocht nadat hij weer op gang was geholpen echter zijn eerste plek weer innemen. Op zijn minst merkwaardig, al bleek de bedenker van de reglementen al vaker over een grenzeloze fantasie te beschikken.

Bamber drong na de herstart nog wel aan maar kon in het restant van de race niets meer uitrichten. Wat ook niet zo gek was gezien het feit dat de laatste vijf minuten in de bijna-duisternis werden verreden en de Nieuw-Zeelander de knopjes op zijn stuur niet meer kon zien - overigens ook te danken aan de smog, die het hele weekend om het circuit hing. Meer dan een tweede plek zat er dus niet in voor PSV maar ongetwijfeld was men er blij mee: beter was het dit seizoen nog niet geweest.

Normaliter wordt er ook nog een derde race gehouden, waarin de vijf beste coureurs het in een korte race tegen elkaar opnemen met als inzet de hoofdprijs van 100.000 dollar. Door de duisternis kon deze echter niet meer verreden worden. Om de coureurs niet helemaal het gevoel te geven voor de kat z'n viool te hebben gereden husselde de organisatie wat klassementen door elkaar en wees men de winnaar dan maar vanachter de groene tafel aan. Het werd, jawel, Earl Bamber van PSV.

Sportief als ik ben feliciteer ik alle PSV fans natuurlijk van harte, al vraag ik mij af hoeveel voetbalsupporters op de hoogte zijn van deze sportieve topprestatie. Op de site van nu.nl maakte men weliswaar melding van de jackpot van Bamber, maar vergat men kennelijk even het ANP-berichtje te checken waardoor Bamber nog aan FC Porto werd gekoppeld (met ook nog een verouderde foto erbij, maar dit terzijde). En zoals gebruikelijk gaven ook andere media weinig ruchtbaarheid aan de zege.

En gezien alleen al het verloop van afgelopen weekend is dat maar beter ook. Serieuze autosport kun je het nauwelijks noemen, eerder een arbeidspool voor (tijdelijk) werkloze autocoureurs. Van bijvoorbeeld de Formula Renault 3.5 Series heb ik afgelopen weekend stukken meer genoten en dat gaat sportief tenminste nog ergens over. Nee, voorlopig volgen er geen posts meer over de Superleague Formula, ik meld me pas weer als de boel op de fles gaat. Maar of dat nog lang duurt...