Review Senna the Movie

Eind vorig jaar zag de documentaire Senna het levenslicht. In eerste instantie uitsluitend in Japan, maar later konden ook Amerikanen naar dit portret van de meest aansprekende coureur in de geschiedenis van de Formule 1 kijken. Over enkele maanden gaat de documentaire in het Verenigd Koninkrijk in roulatie, maar of Senna ook in Nederland in de bioscopen te zien zal zijn is op het moment van schrijven nog hoogst onzeker. Wellicht verschijnt de docu, prijswinnaar op het Sundance Film Festival, dus uitsluitend op DVD of BD.

Dat zou ontzettend jammer zijn. Vorige week zag ik de uncut versie, die nog ruim een uur langer is dan de ruim anderhalf uur die de theatrical version duurt. Deze kortere versie heb ik nog niet gezien maar ik ben benieuwd welke fragmenten gesneuveld zijn, aangezien ik geen scene zou kunnen benoemen die echt overbodig is. De docu komt wat traag op gang, maar al vrij snel ging ik er volledig in op en heb ik de hele rit moeiteloos uitgezeten.

Senna is niet de eerste documentaire die leven en dood van de Braziliaan als onderwerp heeft, maar deze laatste poging is zonder enige twijfel de meest geslaagde. Senna bevat veel vooralsnog onbekende beelden uit de archieven van de FOM en de familie Senna en die zijn zonder uitzondering boeiend en niet zelden aangrijpend om te zien. Ook de soundtrack past goed bij de documentaire, die op momenten dan ook behoorlijk indringend is - zeker tegen het einde, dat weliswaar voorspelbaar (immers al bekend) maar nog altijd heftig is.

Veel kritiek is er niet te bedenken. Hier en daar worden insiders uit de betreffende periode aan het woord gelaten, wat Ron Dennis (voormalig teambaas van McLaren), Reginaldo Leme (Braziliaanse F1 reporter) en Richard Williams (F1 reporter The Guardian) prima afgaat. Ook Alain Prost geeft een goed inzicht in de relatie tussen Senna en de Fransman en komt daarbij oprecht over, met als bonus zijn aandoenlijke steenkolenengels. Voor een minpuntje zorgt echter voormalig ESPN verslaggever John Bisignano. Op zijn teksten valt weinig aan te merken en als voice-over de is beste man nog wel te pruimen, maar eenmaal zelf in beeld gaat het volledig over the top; met name zijn laatste bijdrage bevat meer overacting dan een aflevering van the Bold and the Beautiful.

Er valt mee te leven, net als met het volume wat soms wat te grote sprongen maakt wat je verschrikt naar je afstandsbediening doet grijpen. Tevens vond ik sommige beeldovergangen wel erg abrupt, al kan dat bij de kortere versie anders zijn. Ik keek tenslotte naar de uncut versie... Maar eerlijk is eerlijk, het is muggenziften: Senna weet gewoon volledig te overtuigen.

In overige reviews - en de reacties daarop - die ik heb gelezen is er nog wel wat kritiek te horen. De documentaire zou wel erg pro-Senna zijn en de Braziliaan bijna als een heilige afschilderen. Persoonlijk vond ik dat wel meevallen: ook de minder fraaie kanten van Senna komen aan bod. Ook zou Prost teveel als kwade genius zijn neergezet en zou er te weinig aandacht zijn voor zijn prestaties, wat in mijn ogen schromelijk overdreven is. De relatie tussen Senna en Prost krijgt immers - logisch en terecht - veel aandacht. Bovendien heeft Prost meer dan voldoende gelegenheid gekregen zijn kant van het verhaal te vertellen. En tenslotte heet de documentaire geen Prost, maar Senna...

Al met al is Senna een must-see voor alle liefhebbers van Ayrton Senna en/of Formule 1. Het is handig om de toenmalige verhoudingen binnen de Formule 1 een beetje te kennen, maar het is geen vereiste om van deze (voor zover ik het kan beoordelen) vakkundig gemaakte documentaire te kunnen genieten. Misschien zijn de beelden van een op de grens rijdende Senna alleen maar leuk als je enig gevoel voor Formule 1 hebt, maar het unieke karakter van Ayrton Senna moet voldoende zijn om Senna geboeid te bekijken en we mogen dan ook hopen dat de documentaire in Nederland op het witte doek te zien zal zijn. Het zou, wat mij betreft, volkomen terecht zijn.